تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) ما قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَکْتُمُوها قائِمَةً عَلى‌ أُصُولِها فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَ لِيُخْزِيَ الْفاسِقِينَ «5» شأن نزول: مسلمانان در قضيه بنو نضير، درختان خرماى آنان را از بن‌ جلد 13 - صفحه 92 مى‌بريدند و خوبهاى آن را مى‌گذاشتند و مى‌گفتند: ما مى‌دانيم اينها به دست مسلمانان خواهد افتاد. يهودان در خشم شده، خطاب به حضرت نمودند که: تو گوئى من به عدل مأمورم و از جاده عدل تجاوز نمى‌کنم، اين عدالت است که درختان ما را مى‌برى و مى‌سوزانى؟ اين سخن بر حضرت شاق آمد و مسلمانان مستضعف در انديشه افتادند که قطع درختان، تعدى و فساد باشد. اختلاف ما بين آنها شد، آيه نازل شد: ما قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ: آنچه بريديد از خرماستان، أَوْ تَرَکْتُمُوها قائِمَةً عَلى‌ أُصُولِها: يا واگذاشتيد ايستاده بر اصلهاى خود، فَبِإِذْنِ اللَّهِ‌: پس آن به امر خدا و به رضاى او بوده، وَ لِيُخْزِيَ الْفاسِقِينَ‌: و براى آنکه خوار و ذليل گرداند بيرون رفتگان از دائره ايمان را که يهودان باشند. تنبيه: آيه شريفه دليل است بر جواز خراب کردن شهر کفار و بريدن درختان آنان بعد از غلبه مسلمانان براى زياد شدن غيظ ايشان و زجر آنان. (آيه 6)