نکته‌های تفسیر نور

«تَبَوَّؤُا» از «بواء» به معناى نزول و جاى گرفتن در مکان است. «1» «خَصاصَةٌ»، به فقرى که سبب شکاف زندگى شود گفته مى‌شود و «يُوقَ» از «وقايه» به معنى حفاظت و کنترل است، «شُحَّ» به معناى بخل همراه با حرص است. «2» در کنار بهره‌مند کردن مهاجران از فيئ، خداوند به ستايش انصار و مردم مدينه مى‌پردازد که آنان، هم خانه‌هايشان را براى مهاجران آماده کردند و هم ايمانشان را کامل نمودند که تمام دستورات را بدون دغدغه عمل کردند. «1». تفسير مراغى. «2». مفردات راغب. جلد 9 - صفحه 547 در حديث مى‌خوانيم: امام جواد عليه السلام از اول شب تا صبح فقط يک دعا مى‌کرد: «اللهم قنى شح نفسى» خدايا! مرا از بخل نفسانى‌ام حفظ کن. راوى مى‌گويد: به امام گفتم: جانم فدايت! من جز اين يک دعا از شما نشنيدم! امام فرمود: «فاى شى‌ء اشد من الشح» چه چيزى خطرناک‌تر از بخل است. در حديث ديگرى مى‌خوانيم: «لا يجتمع الشح و الايمان فى قلب رجل مسلم» «1»، بخل و ايمان در دل يک مسلمان جا نمى‌گيرد. ايثار، يک کمال است امّا نبايد موجب خروج از حدّ اعتدال شود، چنانکه قرآن در آيه 67 سوره فرقان، در وصف عباد الرّحمن مى‌فرمايد: «وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ کانَ بَيْنَ ذلِکَ قَواماً»، آنان در انفاق، نه زياده‌روى مى‌کنند و نه کوتاهى، بلکه راهى ميانه را در پيش مى‌گيرند. اين موضوع، در روايتى از امام صادق عليه السلام نيز مورد تأکيد قرار گرفته است. «2»