اين آيه به منزله شرح و تفسيرى است براى مصارف شش گانه فيئ‌که از ميان «مساکين» و «ابن السبيل» به سراغ آن گروه از فقرايى رويد که امتيازاتى همچون هجرت در راه خدا و يارى رسول خدا را داشته باشند.
از ميان فقرا، مهاجران تبعيد شده‌اى که خالصانه حامى دين هستند، اولويّت دارند.