تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) لَئِنْ أُخْرِجُوا لا يَخْرُجُونَ مَعَهُمْ وَ لَئِنْ قُوتِلُوا لا يَنْصُرُونَهُمْ وَ لَئِنْ نَصَرُوهُمْ لَيُوَلُّنَّ الْأَدْبارَ ثُمَّ لا يُنْصَرُونَ «12» لَئِنْ أُخْرِجُوا: و اگر بيرون کرده شودن يهودان از مدينه، لا يَخْرُجُونَ مَعَهُمْ‌: بيرون نروند منافقان با ايشان و موافقت آنها نکنند، وَ لَئِنْ قُوتِلُوا: و اگر مقاتله کرده شوند، يعنى مسلمانان با آنها مقاتله کنند، لا يَنْصُرُونَهُمْ‌: يارى نکنند منافقان، ايشان را، وَ لَئِنْ نَصَرُوهُمْ‌: و اگر يارى دهند منافقين يهود را بر فرض و تقدير، زيرا آنچه خداى تعالى نفى فرموده، به وجود نيايد، لَيُوَلُّنَّ الْأَدْبارَ: هر آينه بازگردند بر پس پشتهاى خود، يعنى فرار کنند، ثُمَّ لا يُنْصَرُونَ‌: پس يارى کرده نشوند بنو نضير بعد از فرار منافقان، يعنى چون ياوران آنها منهزم شوند، منصور نگردند، بلکه به عذاب جلاء و کشتن و اسيرى، گرفتار شوند.