تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نافَقُوا يَقُولُونَ لِإِخْوانِهِمُ الَّذِينَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَکُمْ وَ لا نُطِيعُ فِيکُمْ أَحَداً أَبَداً وَ إِنْ قُوتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّکُمْ وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ «11»
بعد از آن احوال منافقين را فرمايد:
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نافَقُوا: آيا نمىبينى و نظر نکردى به سوى آنان که نفاق ورزيدند و خلاف آنچه در باطن دارند ظاهر مىکنند. مراد گروهى هستند که به بنو نضير پيغام دادند که ما با شما هستيم در حرب پيغمبر و با شما اتفاق داريم تا به حدى که بر شما غالب شود و شما را از اين ديار خارج کند، ما با شما موافقت کنيم، چنانچه حق تعالى فرمايد: يَقُولُونَ لِإِخْوانِهِمُ: مىگويند منافقان مر برادران خود را، يعنى امثال خود را که اخوة الکفرهاند، الَّذِينَ کَفَرُوا: آنانکه کافر شدند، مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ: از اهل کتاب تورات که: غم مخوريد و انديشه به خود راه ندهيد، لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ: اگر هر آينه بيرون کرده شويد شما از ديار
جلد 13 - صفحه 105
خود، لَنَخْرُجَنَّ مَعَکُمْ: هر آينه البته خارج شويم ما با شما از روى مصاحبت و مودت، وَ لا نُطِيعُ فِيکُمْ أَحَداً أَبَداً: و فرمان نبريم در خلاف و جدال با شما يکى را که پيغمبر باشد يا هيچکس از مسلمانان را، يعنى در مخالفت نمودن با شما، اطاعت ايشان نکنيم در هيچ وقتى از اوقات. وَ إِنْ قُوتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّکُمْ: و گر کارزار کرده شويد، يعنى مسلمانان با شما قتال کنند، هر آينه يارى کنيم شما را، وَ اللَّهُ يَشْهَدُ: و خدا شهادت و گواهى دهد، إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ: بدرستى که ايشان هر آينه دروغگويانند در آنچه مىگويند، يعنى آن قول را به فعل نيارند و آن شرط که با يهود کردهاند به جا نياورند؛ چنانچه فرمايد: