تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
خافِضَةٌ رافِعَةٌ «3»
بعد از آن براى تقرير عظمت و شدت آن روز فرمايد:
خافِضَةٌ رافِعَةٌ: قيامت پست سازنده و فرو برنده است جماعتى را که در دنيا مرتفع بوده باشند به نظر اهل دنيا، بلند گرداننده و بردارنده است جمعى را که در اين عالم پست و خوار باشند به نظر اهل دنيا.
تنبيه: بيان آثار وقوع قيامت است که در آن روز اهل شقاوت و نفاق، پست و خوار باشند، و اهل سعادت و وفاق، رفيع و عزيز شوند.
در خصال- ابن بابويه از حضرت سجاد عليه السّلام: اذا وقعت الواقعة يعنى القيمة [لَيْسَ لِوَقْعَتِها کاذِبَةٌ] خافضة خفضت و اللّه باعداء اللّه الى النّار، رافعة رفعت و اللّه اولياء اللّه الى الجنّة «2»: زمانى که واقع شود قيامتى که محقق الوقوع است، پست کننده است، سوگند به خدا پست نمايد دشمنان خدا را به سوى آتش
«1» سوره اعراف آيه 29.
«2» نور الثقلين ج 5 ص 204 ح 10 از کتاب خصال.
جلد 12 - صفحه 446
جهنم، بلند مرتبه کننده باشد، بلند نمايد به خدا قسم دوستان خدا را بسوى بهشت.