تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
جَزاءً بِما کانُوا يَعْمَلُونَ «24»
اين همه نعمتها و کرامتها که خداى منان مرحمت فرمايد:
جَزاءً بِما کانُوا يَعْمَلُونَ: پاداش دادن ايشان است به سبب آنچه بودند که بجا مى‌آوردند از اعمال صالحه و افعال حسنه.
تنبيه: آيات شريفه تشويق و ترغيب است مؤمنين و معتقدين به عالم ديانت و قيامت را در اقدام و کوشش به عمل طاعات و خيرات و مبرّات، زيرا کيفيات نعم بهشتى از اطعمه و اشربه و البسه و انکحه و خدمه که بوصف در نيايد منوط است به ايمان و عمل صالح، و آيه «جَزاءً بِما کانُوا يَعْمَلُونَ» نص صريحى است بر آن.