تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) لا يَسْمَعُونَ فِيها لَغْواً وَ لا تَأْثِيماً «25» بعد بيان فرمايد منزه بودن بهشت از اخلاق رذيله و قبايح و شنايع را که: لا يَسْمَعُونَ فِيها لَغْواً: نشنوند در بهشت سخن بيهوده که هيچ فايده بر آن مترتب نشود، يا بانگ و فرياد و سوگند به دروغ استماع نکنند، يا هرزه نگويند در شرب خمر، چنانچه در شرب خمر دنيا گويند، وَ لا تَأْثِيماً: و نه نسبت دادن به اثم يعنى سخن گفتن که موجب گناه باشد مانند فحش و دشنام و غيبت و ناسزا.