1- در بهشت، اسباب آزار روحى و روانى نيست. لا يَسْمَعُونَ فِيها لَغْواً ...
«1». زمر، 15.
«2». مفاتيح الجنان.
«3». واقعه، 90 و 91.
«4». اعراف، 46.
«5». رعد، 23 و 24.
«6». يس، 58.
جلد 9 - صفحه 425
2- معمولًا کاميابىهاى دنيوى آميخته با لغو و گناه است، ولى در قيامت، چنين نيست. لا يَسْمَعُونَ ...
3- بهشت، سراى سلام و سلامت است. «إِلَّا قِيلًا سَلاماً سَلاماً» (جامعهاى که در آن سلام و سلامتى رواج دارد و لغو و بيهودگى در آن وجود ندارد، جامعهاى بهشتى است.)