تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ ماءٍ مَسْکُوبٍ (31)
وَ ماءٍ مَسْکُوبٍ: و آب ريخته شده، يعنى آبى که از جنت عدن به بوستانهاى ديگر ريزان شود. يا آبى که خداى تعالى جارى سازد بر وفق مدعاى بهشتيان در کميت و کيفيت و اينيت. يا آبى که دائم جارى و هرگز منقطع نشود. يا جريان آن بروى زمين باشد بدون شکاف زمين.
بيان: چون حق سبحانه تشبيه فرمود حال سابقان را در تنعم به اکمل آنچه اهل زمين تصور آن نمايند، تشبيه فرمود حال اصحاب يمين را به اکمل آنچه اصحاب به وادى تمنا کنند تا اشعار باشد تفاوت مرتبه بين الحالين.
عبرت: مزاحم بن داود گويد: مرا برادرى بود صالح که حرمت ما در خود نيکو داشتى و در وظايف طاعات دقيقه‌اى فرو نگذاشتى. چون وفات کرد او را در خواب ديدم، گفتم اى برادر مدتى است ندانم چه حال دارى و در کجائى؟
گفت: «فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ وَ طَلْحٍ مَنْضُودٍ وَ ظِلٍّ مَمْدُودٍ وَ ماءٍ مَسْکُوبٍ».