1- درک نکردن حقيقت، شايد بالاترين کيفرهاى الهى است. «خَتَمَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ»
2- کفر و الحاد، سبب مهر خوردن دلها و گوشهاست. «الَّذِينَ کَفَرُوا ... خَتَمَ اللَّهُ»
3- در اثر پافشارى بر کفر، امتيازات اساسى انسان (درک حقايق و واقعيّات) سلب مىشود. «الَّذِينَ کَفَرُوا ... خَتَمَ اللَّهُ»
4- کيفر الهى، متناسب با عمل ماست. «الَّذِينَ کَفَرُوا ... خَتَمَ اللَّهُ»
آرى، جزاى کسى که حقّ را فهميد وبر آن سرپوش گذاشت، آن است که خدا هم بر چشم، گوش، روح و فکرش سرپوش گذارد. در واقع انسان، خود عامل بدبختى خويش را فراهم مىکند. چنانکه امام رضا عليه السلام فرمود: مُهر خوردن، عقوبت کفر آنهاست. «6»