در برخى از تفاسير همچون تفسير کبير فخررازى، مجمعالبيان و قرطبى آمده که اين آيه درباره اصحاب صُفّه نازل شده است. اصحاب صفّه تقريباً چهارصد نفر بودند که از مکّه به مدينه هجرت کرده و چون در مدينه خانه و کاشانه و آشنايانى نداشتند، در کنار مسجد پيامبر روى صُفّه (سکّوئى بزرگ) زندگى مىکردند و اينان هميشه براى جهاد در راه خدا
جلد 1 - صفحه 433
آماده بودند.