تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ کانُوا يَقُولُونَ أَ إِذا مِتْنا وَ کُنَّا تُراباً وَ عِظاماً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ (47)
صفت سوم آنان:
وَ کانُوا يَقُولُونَ: و بودند که مى‌گفتند بر سبيل انکار أَ إِذا مِتْنا: آيا وقتى که بميريم، وَ کُنَّا تُراباً وَ عِظاماً: و گرديم خاک و استخوانهاى پوسيده أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ: آيا ما هر آينه برانگيخته‌گانيم از قبرها و زنده شدگانيم «تکرار استفهام جهت مبالغه است در انکار حشر و قيامت».
جلد 12 - صفحه 466