تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَشارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ (54)
فَشارِبُونَ عَلَيْهِ: پس آشامندگانيد بر بالاى آن زقوم، مِنَ الْحَمِيمِ: از آبى در نهايت گرمى. در حديث است که عذاب گرسنگى بر جهنميان گمارند تا شکمهاى خود را از زقوم پر سازند. بعد از آن تشنگى بر آنها غلبه کند، حميم بر آنها عرضه دارند بسيار از آن بياشامند.