تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَشارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ (55)
فَشارِبُونَ: پس آشامندگانند از حميم، شُرْبَ الْهِيمِ: مانند آشاميدن شتران بسيار تشنه و مدتها آب نيافته. هيام- دردى است شبيه به استسقا که شتر را عارض مى‌شود و به جهت آن هر چند آب مى‌خورد سير نمى‌شود تا هلاک مى‌گردد.