تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) نَحْنُ خَلَقْناکُمْ فَلَوْ لا تُصَدِّقُونَ (57) بعد از آن تخصيص کفار فرمايد بر تصديق بعث با اين احتجاج که: نَحْنُ خَلَقْناکُمْ‌: ما آفريديم شما را در ابتدا و شما معترفيد که نبوديد و موجود شديد، و البته شي‌ء به خودى خود موجود نشود، موجد لازم دارد، و او خالق و صانع و آفريدگار شما باشد. فَلَوْ لا تُصَدِّقُونَ‌: پس چرا باور نمى‌کنيد آفرينش ما را در اينها و اعتراف ننمائيد قدرت ما را بر اعاده بملازمه، زيرا همه ارباب عقول و افهام واضح و لايح است ذاتى که قادر باشد بر ايجاد در ابتدا، البته قادر خواهد بود بر اعاده در انتها. بيان: احياى مردگان و عود ارواح به اجساد، اعجب نخواهد بود از خلقت انسانى از نطفه قذره متساوى الاجزاء که به قدرت کامله الهيه تسويه اعضاى مختلفة الاجزاء و صورت انسانى که احسن صورت است به او عطا فرمود؛ بنابراين چگونه تصديق اعاده و حشر را ننمائيد و حال آنکه موجد و محيى قادر متعال خواهد بود، و لذا حضرت سيد سجاد عليه السّلام فرمايد: و العجب کلّ العجب لمن انکر النّشأة الاخرى و هو يرى النّشأة الاولى: و عجب و تمامى عجب براى کسى است که انکار کند ايجاد نشأه ديگر را که قيامت باشد، و حال آنکه مى‌بيند نشأه اولى را که دنيا باشد.