تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
هذا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ (56)
بعد از خطاب مشتمل بر تخويف و انذار، به غيبت التفات نموده بر سبيل تهکم فرمايد:
هذا نُزُلُهُمْ: اين مأکول و مشروب پيشکش ايشان است، يَوْمَ الدِّينِ: در روز جزا همچنانکه ما حضر و پيشکش براى مهمان حاضر سازند در اول ورود براى تعظيم و بعد تشريفات طعام مفصل باشد. اينجا هم بر سبيل سرزنش فرمايد که زقوم و حميم براى مکذبان به منزله نزل باشد و عذاب شديد عظيم بعد از آن باشد.
جلد 12 - صفحه 469