تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَلا أُقْسِمُ بِمَواقِعِ النُّجُومِ (75)
بعد از آن به جهت تاکيد حقيقت قرآن و بزرگوارى آن که متضمن وقوع بعث و حشر مصداق آنست مى‌فرمايد:
فَلا أُقْسِمُ: «لا زائده براى تأکيد» البته سوگند مى‌خورم، بِمَواقِعِ النُّجُومِ: به مواضع ستارگان. رد بر گفتار مشرکان که نسبت مى‌دادند قرآن را به سحر و کهانت و شعر. فرمايد نه چنين است که مى‌گويند بلکه سوگند به مواضع ستارگان.
بيان: در مواقع نجوم اقوالى است: 1- سقوط و غروب آن دال است بر قدرت ذات بيزوال پروردگار عالم. 2- آخر شب که وقت غروب نجوم است ملائکه را عبادت مخصوصه باشد. 3- زمان قيام متهجدان و عبادت صالحان و عرض نياز محتاجان و نزول رحمت رضوان بر ايشان است. 4- مراد نجومى
«1» نور الثقلين ج 5 ص 225 روايت 86 بنقل از من لا يحضره الفقيه
جلد 12 - صفحه 478
است که مأمور شده بودند به رجم شياطين وقت تولد حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله. قول دوم- در تفسير آيه- آنکه آيه نهى است از قسم خوردن به مواقع نجوم.
در کافى- از حضرت صادق عليه السّلام مروى است که اهل جاهليت سوگند مى‌خوردند به مواقع ستارگان، حق تعالى فرمود نيست سوگند به مواقع نجوم «1».