تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَ فَبِهذَا الْحَدِيثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ (81)
بعد از بيان شرافت و کرامت قرآن بر سبيل خطاب فرمايد:
أَ فَبِهذَا الْحَدِيثِ: آيا به اين سخن که قرآن است، أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ: تداهن کنندگانيد و در تصديق نمودن به آن ثابت قدم نيستيد و رسوخ قلبى نداريد و
«1» اصول کافى کتاب فضل القرآن، باب النوادر روايت 6 (با ترجمه سيد هاشم رسولى ج 4 ص 437)
«2» اصول کافى کتاب فضل القرآن (با ترجمه سيد هاشم رسولى) ج 4 ص 404 حديث 14.
جلد 12 - صفحه 482
تکذيب مىکنيد يا منافق هستيد در تصديق به آن که مىگوئيد ما ايمان آورديم به آن و مداهنه کنيد در آن ميان شما و مشرکين است وقتى که خلوت کنيد با آنها گوئيد ما با شما هستيم.