تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ أَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ (84)
وَ أَنْتُمْ حِينَئِذٍ: و شما آن هنگام، تَنْظُرُونَ: مىنگريد به حال محتضر از روى تحير و تحسر و نتوانيد که چاره آن کنيد، زيرا چارهساز بيچارگان خداست نه غير او، و دادرس مضطران خداست نه غير.