1- همان گونه که بىايمانى توبيخ دارد، «وَ ما لَکُمْ لا تُؤْمِنُونَ» ترک انفاق نيز توبيخ دارد. «ما لَکُمْ أَلَّا تُنْفِقُوا»
2- اخلاص، شرط قبولى اعمال است. «فِي سَبِيلِ اللَّهِ»
3- مقايسه، يکى از روشهاى مفيد آموزشى و پرورشى است. «لا يَسْتَوِي مِنْکُمْ»
4- گذشت از مال و جان در راه خدا، هر دو لازم است. أَنْفَقَ ... وَ قاتَلَ
5- انفاق، پشتوانه رزمندگان در جبهه جهاد است. أَنْفَقَ ... وَ قاتَلَ
6- مجاهدانِ از جان و مال گذشته، بايد برترين جايگاه را در جامعه اسلامى دارا باشند. «أُولئِکَ أَعْظَمُ دَرَجَةً»
7- آنان که بعداً ملحق مىشوند، نبايد به خاطر سابقهى قبلىها، مورد غفلت و بىاعتنايى قرار گيرند. «کُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنى»
8- گاهى ممکن است شکل عمل يکسان باشد، ولى خداوند به انگيزهها و حالات افراد آگاه است. «وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ»
تفسير نور(10جلدى)، ج9، ص: 462