1- اسلام در کنار مسائل عبادى وفردى، به مسائل اقتصادى ومردمى نيز توجّه دارد. نماز وزکات در کنار هم مطرحند. «أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ»
2- ذکر نماز وزکات بعد از عمل صالح، نشانه آن است که در ميان کارهاى شايسته حساب اين دو جداست. «عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ»
3- تشويق نيکوکاران بدنبال تهديد بدکاران، يک اصل تربيتى است. «لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ»
4- هوشمند کسى است که در محاسبات، تنها به موجودى امروز که در دست دارد ننگرد، بلکه به آينده وذخيرههايى که نزد خداوند است توجّه داشته باشد. «عِنْدَ رَبِّهِمْ»
5- پروردگار، به مؤمنانى که اهل عمل صالح ونماز وزکاتند، نظر ويژهاى دارد.
کلمه «رَبِّهِمْ» اشاره به لطف خاصّ اوست.
6- وعدههاى الهى، انگيزهى عمل صالح است. «لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ»
7- امنيّت وآرامش واقعى، در سايهى ايمان وعمل صالح وپيوند با خدا ومردم
جلد 1 - صفحه 442
است. «لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ»
8- عوامل آرامش، ايمان، عمل صالح، نماز وزکات است. «آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ ... لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ»