1- رباخوارى، از عادات زمان جاهليّت بود که مسلمانان صدر اسلام نيز به آن آلوده بودند. «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ... ذَرُوا»
«1». تفسير فى ظلال القرآن.
جلد 1 - صفحه 443
2- تقوا، مرحله بالاترى از ايمان است. «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ»
3- رباخوار، مالک بهره نمى‌شود واسلام سود رَبَوى را به رسميّت نمى‌شناسد.
«ذَرُوا ما بَقِيَ مِنَ الرِّبا»
4- لازمه‌ى ايمان وتقوا، صرف نظر کردن از مال حرام است. «إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ»