تفسیر نور (محسن قرائتی)
يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ يَسْعى نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ بُشْراکُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ «12»
روزى که مردان و زنان با ايمان را مى‌بينى که نورشان از پيش روى و جانب راستشان به سرعت پيش مى‌رود. (به آنان گفته مى‌شود:) مژده باد
«1». وسائل، ج 12، ص 40.
جلد 9 - صفحه 464
شما را در امروز، به باغ‌هايى که از زير (درختان) آن نهرها جارى است، در آنجا جاودانه‌ايد. اين است آن رستگارى و کاميابى بزرگ.