1- براى دريافت الطاف الهى، هم صدقه و کمکهاى بلاعوض لازم است و هم قرض الحسنه و کمکهايى که برگشت دارد. الْمُصَّدِّقِينَ ... أَقْرَضُوا اللَّهَ
2- وام به بندگان خدا، به منزله وام دادن به خداوند است. «أَقْرَضُوا اللَّهَ» به جاى «اقرضوا الناس»
3- زن و مرد در حقّ مالکيّت و حلّ مشکلات اقتصادى و رشد معنوى و رسيدن به کمالات اخروى هم پاى يکديگرند. «إِنَّ الْمُصَّدِّقِينَ وَ الْمُصَّدِّقاتِ»
4- مهم نجات فقرا، از فقر است، خواه از طريق انفاق باشد از طريق قرض.
الْمُصَّدِّقِينَ ... أَقْرَضُوا ...
5- قرض وانفاق، در ظاهر کمشدن و کندن مال است، و در واقع رشد است. «يُضاعَفُ»
6- قرار دادن پاداش، راه تشويق مردم به کار خير است. يُضاعَفُ ... أَجْرٌ کَرِيمٌ
7- انفاق و وام، نشانه کرم است، و پاداش کريم، اجر کريم است. الْمُصَّدِّقِينَ ...
أَقْرَضُوا ... لَهُمْ أَجْرٌ کَرِيمٌ