1- حيات معنوى، خشوع دل است و حيات مادى، بهار بعد از پائيز است. تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ ... يُحْيِ الْأَرْضَ
2- مربّى بايد در تربيت، از مسائل طبيعى استفاده کند. «بَيَّنَّا لَکُمُ الْآياتِ»
3- در مسائل طبيعى، بايد با ديد عميق نگريست. اعْلَمُوا ... تَعْقِلُونَ
4- قلب رقيق و عقل دقيق لازم است. خشوع قلب در کنار تعقّل و تفکّر مطرح شده است. تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ ... تَعْقِلُونَ
5- پديدههاى طبيعى، کلاس رشد انسان است. يُحْيِ الْأَرْضَ ... لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ