«صديق» به کسى گفته مىشود که سر تا پا راستى و درستى است و دل و زبان و عمل او يکى است و صداقت جزء خلق و خوى او شده است. در قرآن، اين لقب به کسانى همچون ابراهيم، ادريس، يوسف و مريم عليهم السلام داده شده است، ولى اين آيه راه صديق شدن را به روى همه کسانى که اهل ايمان باشند، باز کرده است.
«شهداء» به معناى گواهان است که شامل شهيدان در جبههى نبرد نيز مىشود.