تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ذَرُوا ما بَقِيَ مِنَ الرِّبا إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ (278)
بعد از آن در تشديد و تهديد امر را بيان فرمايد:
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا: اى کسانيکه ايمان آورديد، اتَّقُوا اللَّهَ: بترسيد و بيانديشيد عذاب و عقاب الهى را، وَ ذَرُوا ما بَقِيَ مِنَ الرِّبا: و واگذاريد و دست بداريد آنچه باقيمانده است از ربا. إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ: اگر هستيد شما ايمان آوردگان به حرمت ربا، زيرا دليل ايمان، امتثال امر الهى است.
از حضرت باقر عليه السّلام مروى است که وليد بن مغيره در جاهليت با مردم معامله ربوى مى‌نمود و او را بر ثقيف بقاياى آن مانده بود که فوت نمود. بعد از او خالد بن وليد در اسلام مطالبه آن کرد؛ آيه شريفه نازل شد که واگذاريد بقيه ربا را و منتهى شويد از آن. لکن حکم آيه عام است نسبت به تمام مکلفين تا قيامت.