1- با صراحت، جلوى توهّمات و توقّعات و انحرافات را بگيريد. «لِئَلَّا يَعْلَمَ أَهْلُ الْکِتابِ»
2- تفضّل الهى وابسته به اراده حکيمانه است، نه تصوّرات ما. «أَنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ»
3- خداى حکيم، افراد ويژه را براى دريافت فضل خود انتخاب مىکند.
«يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ»
«والحمدللّه ربّ العالمين»
جلد 9 - صفحه 497
سوره مجادله
اين سوره بيست و دو آيه دارد و در مدينه نازل شده و تنها سورهاى از قرآن است که در تمام آيات آن لفظ جلاله «اللَّهُ»* آمده است.
به مناسبت مسأله جدال که در آيه اول آمده، اين سوره مجادله نام گرفته است.
مباحثى که اين سوره دربارهى آنها سخن مىگويد، عبارتند از:
1. قانون ظهار که نوعى طلاق در دوران جاهليّت بود.
2. موارد مثبت و منفى نجوا.
3. احترام به کسانى که وارد مجلس مىشوند.
4. تفکيک حزب اللّه از حزب شيطان.
جلد 9 - صفحه 498
جزء «28»
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان