اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَقَد صَبَّحَهُم بُکرَةً عَذابٌ مُستَقِرٌّ (38)
و هر آينه بتحقيق صبح کرد آنها را همان اول صبح عذابي که دوام و استقرار داشت.
وَ لَقَد صَبَّحَهُم بُکرَةً چون لوط و اهلش سحر نجات پيدا کردند که ميفرمايد:
نَجَّيناهُم بِسَحَرٍ صبح عذاب نازل شد آنهم چه عذابي.
عَذابٌ مُستَقِرٌّ