«نُذُرِ» جمع «نذير» هم به معناى انذار دهنده است و هم به معناى انذار، «حاصب» به معناى تندبادى است که سنگريزهها و شنها را حرکت مىدهد.
«بطش» به معناى گرفتن با قهر و قدرت است. «طمس» يعنى محو کردن و از بين بردن و «تماروا» به معناى به مجادله گرفتن است.
جلد 9 - صفحه 362
به نظر مىرسد کسانى که به مهمانان حضرت لوط سوء قصد داشتند، ابتدا کور شدند و سپس با زير و رو شدن منطقه نابود گشتند. چنانکه امام صادق عليه السلام فرمود: همين که قوم لوط وارد خانه آن حضرت شدند، جبرئيل با اشاره آنان را کور کرد. «1»
در ماجراى قوم لوط، چهار مرتبه کلمهى «نُذُرِ» و سه بار کلمهى «عَذابٌ» مطرح شده که نشانهى اهميّت هشدار نسبت به عملکرد قوم لوط است.