پیام‌های تفسیر نور

1- خداوند از پيامبر اسلام دلجوئى مى‌کند که نگران نباش، ساير انبيا نيز مشکلات تو را داشته‌اند. «کَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ» 2- مطالعه تاريخ گذشتگان، مايه دلگرمى صبر و مقاومت است. «کَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ» 3- آغاز شدن سخن الهى درباره‌ى اقوام نوح و عاد و ثمود و لوط با جمله‌ى‌ «کَذَّبَتْ»، نشانه‌ى خطر تکذيب است. کَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ‌ ... و کَذَّبَتْ عادٌ ... کَذَّبَتْ ثَمُودُ ... کَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ که در آيات بعد خواهد آمد. 4- مهم‌ترين ويژگى پيامبران، عبوديت و بندگى خدا بود. «عَبْدَنا» 5- خلافکاران، با تهمت و افتراى به ديگران کار خود را توجيه مى‌کنند. «فَکَذَّبُوا عَبْدَنا وَ قالُوا مَجْنُونٌ وَ ازْدُجِرَ» 6- انبيا در اوج گرفتارى به لطف الهى اميدوارند. «فَدَعا رَبَّهُ» 7- مغلوب و ضعيف بودن، نشانه‌ى باطل بودن نيست. أَنِّي مَغْلُوبٌ‌ ... 8- دعاى انبيا مستجاب است. فَدَعا ... فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ 9- دعا و قطع اميد از مردم، زمينه رهايى و استجابت دعا است. أَنِّي مَغْلُوبٌ‌ ... فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ 10- عوامل طبيعى همچون ياران الهى هستند. «بِماءٍ مُنْهَمِرٍ» 11- مظاهر رحمت، گاهى وسيله عذاب مى‌شوند. «بِماءٍ مُنْهَمِرٍ»