اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنّا أَرسَلنا عَلَيهِم رِيحاً صَرصَراً فِي يَوم‌ِ نَحس‌ٍ مُستَمِرٍّ «19»
جلد 16 - صفحه 355
بدرستي که ما فرستاديم بر آنها باد تند شديد در روز نحس که استمرار داشت.
إِنّا أَرسَلنا عَلَيهِم رِيحاً صَرصَراً صرصر بمعني تندي و شدّت است باندازه‌اي که گفتند اينکه عمارات محکم آنها را از جا کند و روي هم ريخت نخل‌هاي عظيم را از ريشه در آورد اشخاص را بلند مي‌کرد و به دامنه‌هاي کوه مي‌کوبيد تمام را هلاک کرد فقط هود و مؤمنين باو را که مأمور بودند از ميانه آنها بيرون روند نجات پيدا کردند که مي‌فرمايد: وَ لَمّا جاءَ أَمرُنا نَجَّينا هُوداً وَ الَّذِين‌َ آمَنُوا مَعَه‌ُ بِرَحمَةٍ مِنّا وَ نَجَّيناهُم مِن عَذاب‌ٍ غَلِيظٍ هود آيه 61.
فِي يَوم‌ِ نَحس‌ٍ در خبر از حضرت باقر دارد چهار شنبه آخر ماه بوده.
اقول هر روزي که نعمت بزرگي از جانب خدا تفضّل شود آن روز سعد است مثل غدير خم‌ّ و بعثت حضرت رسول و ايّام ولادت اينکه خاندان و امثال اينها و هر روز که بلاي عظيمي نازل شود آن روز نحس است بلکه مي‌توان گفت يک روز بر اهل عبادت و طاعت سعد است و بر اهل معاصي و طاغيان نحس است بلي البتّه ايّام و ليالي هم خالي از سعادت و نحوست نيست مثل شب‌هاي جمعه و روزهاي آن و ايّام شهر صيام و ليالي قدر و نيمه شعبان و امثال اينها.
مُستَمِرٍّ که اينکه باد يک هفته تمام استمرار و ادامه داشت که مي‌فرمايد:
وَ أَمّا عادٌ فَأُهلِکُوا بِرِيح‌ٍ صَرصَرٍ عاتِيَةٍ سَخَّرَها عَلَيهِم سَبع‌َ لَيال‌ٍ وَ ثَمانِيَةَ أَيّام‌ٍ حُسُوماً فَتَرَي القَوم‌َ فِيها صَرعي کَأَنَّهُم أَعجازُ نَخل‌ٍ خاوِيَةٍ الحاقّة آيه 6 و 7.