اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
کَذَّبَت ثَمُودُ بِالنُّذُرِ «23»
تکذيب کردند ثمود به انذارهاي الهي.
ثمود قوم صالح بودند بعد از عاد و بقدري عمارت را محکم ميکردند که از خطر آب و باد که بر قوم نوح و بر عاد متوجّه شده محفوظ مانند دل سنگ را خالي ميکردند و منزل مينمودند که ميفرمايد: وَ ثَمُودَ الَّذِينَ جابُوا الصَّخرَ بِالوادِ فجر آيه 6.
کَذَّبَت ثَمُودُ بِالنُّذُرِ انذار آنها فرمايش حضرت صالح بود قالَ يا قَومِ اعبُدُوا اللّهَ ما لَکُم مِن إِلهٍ غَيرُهُ هُوَ أَنشَأَکُم مِنَ الأَرضِ وَ استَعمَرَکُم فِيها فَاستَغفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُجِيبٌ هود آيه 64 و تکذيب آنها کلام آنها در جواب حضرت صالح (ع) بود.
قالُوا يا صالِحُ قَد کُنتَ فِينا مَرجُوًّا قَبلَ هذا أَ تَنهانا أَن نَعبُدَ ما يَعبُدُ آباؤُنا وَ إِنَّنا لَفِي شَکٍّ مِمّا تَدعُونا إِلَيهِ مُرِيبٍ هود آيه 65 بلکه تعجّب کردند که چگونه ميشود بشر رسول باشد و ما تمام متابعت يک بشر کنيم