تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً واحِدَةً فَکانُوا کَهَشِيمِ الْمُحْتَظِرِ (31) پس بيان نوع عذاب را فرمايد: إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ‌: بدرستى که ما فرستاديم بر ايشان، صَيْحَةً واحِدَةً: يک فرياد کردن که صيحه جبرئيل بود، فَکانُوا کَهَشِيمِ الْمُحْتَظِرِ: پس گشتند مانند درخت خشک در هم شکسته کسى که سازنده حظيره باشد براى حفظ و جمع آن، يا مانند گياه خشک که صاحب حظيره آن را جمع کرده باشد در تابستان براى علوفه گوسفندان خود در زمستان، خلاصه کلام آنکه بعد از هلاک شدن متشتت و ريز ريز گشتند مانند گياه خشک خرد مرد گشته.