تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَ يُوَلُّونَ الدُّبُرَ (45)
شأن نزول: مروى است ابو جهل ملعون، روز بدر بانگ بر اسب زد و از صف لشگر خود بيرون رفت و گفت ما امروز انتقام کشندهايم از پيغمبر و اصحاب او؛ آيه نازل شد:
سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ: زود باشد که هزيمت کرده شوند همه کفار مکه، وَ يُوَلُّونَ الدُّبُرَ: و برگردانند پشتهاى خود را از حرب و فرار نمايند. اين آيه از دلايل نبوت و معجزات نبويه است. صاحب کشاف از عمر روايت نموده چون اين آيه آمد ندانستم مراد حق تعالى از آيه چيست تا آنکه روز بدر حضرت را ديدم زره مىپوشيد و مىگفت: «سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَ يُوَلُّونَ الدُّبُرَ» دانستم که آيه دال است بر تشتت امر و منهزم شدن مشرکان و غلبه مسلمانان «1».