اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنَّ المُجرِمِينَ فِي ضَلالٍ وَ سُعُرٍ (47) يَومَ يُسحَبُونَ فِي النّارِ عَلي وُجُوهِهِم ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ (48)
محققا مجرمين در گمراهي و آتش سوزان هستند.
جلد 16 - صفحه 366
روزي که آنها را برو مياندازند در آتش و بآنها ميگويند بچشيد و تماس پيدا کنيد طعم سقر را.
يَومَ يُسحَبُونَ فِي النّارِ سحاب ابر است که بتوسط باد و ملائکه آنها را با شدّت هر چه تمامتر ميرانند بآن محلي که مأمور هستند ببارند کنايه از اينکه آنها را ملائکه بشدت هر چه تمامتر ميرانند با زنجيرها و غلها و تازيانهها بسوي آتش.
عَلي وُجُوهِهِم بصورة و از سر آنها را پرتاب ميکنند ميانه آتش.
ذُوقُوا کلام ملائکه است بچشيد.
مَسَّ سَقَرَ تماس بگيريد با آتش اشاره به اينکه آتش از شما جدا نميشود و شما هم از آتش جدا نخواهيد شد.