اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ ما أَمرُنا إِلاّ واحِدَةٌ کَلَمح‌ٍ بِالبَصَرِ (50)
و نيست امر ما مگر يک امر احتياج بتکرار ندارد و تحقق پيدا مي‌کند مثل يک چشم بهم زدن، گفتيم: افعال الهي احتياج بمقدّمات از تصوّر و تصديق و عزم و جزم و حرکت عضلات ندارد بمجرّد اراده ايجاد مي‌فرمايد و گفتيم: اراده علم بصلاح است و ايجاد که فعل بمعني مصدري است مشيّت است که باصطلاح حکماء وجود منبسط مي‌گويند که الاشياء کلّها يوجد بالايجاد و الايجاد يوجد بنفسه و همين معني را در مشيت گفتند: (الاشياء يوجد بالمشيّة و المشية بنفسها) تعبير بلمح بصرهم از ضيق عبارت است زيرا لمح بصرهم زمانيست و ايجاد حق آنيست و آن طرف زمان
جلد 16 - صفحه 367
است لذا مي‌فرمايد:
وَ ما أَمرُ السّاعَةِ إِلّا کَلَمح‌ِ البَصَرِ أَو هُوَ أَقرَب‌ُ نحل آيه 76.