1- خداوند، هم مالک مطلق است؛ «لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ» و هم عالم مطلق؛ «إِنْ تُبْدُوا ... أَوْ تُخْفُوهُ» و هم قادر مطلق. «وَ اللَّهُ عَلى کُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ»
2- از کوزه همان برون تراود که در اوست. اعمال انسانها نشانگر طرز تفکّر و اعتقادات درونى آنهاست. «تُبْدُوا ما فِي أَنْفُسِکُمْ»
3- مربّى بايد مردم را ميان بيم واميد نگه دارد. «يغفر، يعذب»
«1». بقره، 225.
«2». بقره، 283.
«3». اسراء، 36.
«4». نور، 19.
«5». نهجالبلاغه، خطبهى 75.
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 455