برگزیده تفسیر نمونه
(آیه 29)- محتوای این آیه در واقع نتیجهای است از آیات قبل، زیرا میفرماید: «تمام کسانی که در آسمانها و زمین هستند همواره (نیازهای خود را) از او تقاضا میکنند» (یَسْئَلُهُ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ).
چرا چنین نباشد؟ در حالی که همه فانیند و او باقی و اگر لحظهای نظر لطفش را از کائنات برگیرد «فرو ریزند قالبها»! با این حال مگر کسی جز او هست که اهل آسمانها و زمین از وی تقاضا کنند؟! سپس میافزاید: «و او (خداوند) هر روز در شأن و کاری است» (کُلَّ یَوْمٍ هُوَ فِی شَأْنٍ).
آری! خلقت او دائم و مستمر است، و پاسخگوئی او به نیازهای سائلان و نیازمندان نیز چنین است، و هر روز و هر زمان طرح تازهای ابداع میکند.
یک روز اقوامی را قدرت میدهد، روز دیگری آنها را بر خاک سیاه مینشاند، یک روز سلامت و جوانی میبخشد، روز دیگر ضعف و ناتوانی میدهد، یک روز غم و اندوه را از دل میزداید، روز دیگر مایه اندوهی میآفریند، خلاصه هر روز طبق حکمت و نظام احسن، پدیده تازه و آفرینش و حادثه جدیدی دارد.
توجه به این حقیقت، از یکسو نیاز مستمر ما را به ذات پاک او روشن میکند، و از سوی دیگر پردههای یأس و نومیدی را از دل کنار میزند.
و از سوی سوم غرور و غفلت را درهم میشکند.