آیه ۲۹ سوره الرحمن

سوره الرحمن، آیه ۲۹ · جزء ۲۷ · صفحه ۵۳۲

معنی کلمات و عبارات
«یَسْأَلُهُ»: از او می‌طلبند. نیازمند بدو هستند.. «کُلَّ یَوْمٍ»: مراد هر لحظه و هر وقت، یعنی پیوسته و همیشه است (نگا: آلوسی، صفوة‌التفاسیر، المصحف المیسر). «هُوَ فِی شَأْنٍ»: او به کاری مشغول است. یعنی خدا دنیا را آفریده است و آن را به حال خود رها نساخته است. بلکه پیوسته بر آن نظارت دارد و دست‌اندرکار آفرینش نو و دگرگونی تازه است و متصرف در شؤون آفریده‌های خود است.
نزول
نکات آیه
۱ - نیاز خواهى پیوسته خلایق، از پروردگار مقتدر و کرامت مند جهان هستى «ذو الجلل و الإکرام ... یسله من فى السموت و الأرض» ۲ - خلق در بقاى خویش همانند اصل پیدایش، همواره نیازمند و متکى به خالق خویش «یسله من فى السموت و الأرض» فعل مضارع «یسئله»، مى نمایاند که خلق پس از تکوّن، بى نیاز از خالق نمى باشند; بلکه همچنان در تمناى کسب فیض از مبدأ فیاض اند. ۳ - وجود مخلوقاتى شعورمند، در آسمان ها «یسله من فى السموت» کلمه «من»، غالباً در مورد موجودات شعورمند به کار مى رود. ۴ - جهان آفرینش، داراى آسمان هاى متعدد «یسله من فى السموت» ۵ - خداوند در هر لحظه، داراى شأنى کارآمد و فیضى جدید و مستمر براى خلق «کلّ یوم هو فى شأن» ۶ - فیض پیوسته حق، پشتوانه اجابت نیازها و خواسته هاى خلق «یسله ... کلّ یوم هو فى شأن» از ارتباط میان دو بخش آیه، مطلب یاد شده قابل استفاده است. ۷ - آفرینش مستمر الهى در هستى، آفرینشى همواره بدیع و جدید «کلّ یوم هو فى شأن» ۸ - نیاز بردن به درگاه خداوند، زمینه ساز برخوردارى از فیض او «یسله من ... کلّ یوم هو فى شأن» از ارتباط میان «یسئله» با«کلّ یوم...» و تقدم «یسئله»، مى توان مطلب بالا را برداشت کرد.
تفسیر (۷)
روایات و احادیث

۹ - «عن على(ع) قال: قال: إنّ النبى(ص) قال: قال اللّه «کلّ یوم هو فى شأن» فإنّ من شأنه أن یغفر ذنباً و یفرّج کرباً و یرفع قوماً و یضع آخرین; [منبع: امالى شیخ طوسى، ج ۲، ص ۱۳۵; تفسیر برهان، ج ۴، ص ۲۶۷، ح ۱.] از امام على(ع) روایت شده که رسول خدا(ص) فرمود: خداوند فرموده است: «کلّ یوم هو فى شأن» و از شأن او است که گناهى را ببخشد، گرفتارى و اندوهى را برطرف سازد، گروهى را بالا ببرد و عده اى را فرود آورد».

موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۱۲)
  • عالم افرینش، دارای اسمانهای متعدّد+۱۱ آیه
  • نیازمندی ساکنان اسمانها به خداوند
  • وجود موجوداتی زنده و با شعور در اسمانها+۹ آیه
  • پدیدههای اسمانی نیازمند به خدا برای براوردن خواستهای خود
  • وابستگی همیشگی خلایق، در وجود و بقا به خالق خویش (دلیل وجود صانع)+۲ آیه
  • استمرار فیض خدا و جریان خلقت نسبت به نیازهای ذاتی و دایمی موجودات، در هر لحظه و زمان
  • موجودات با شعور و صاحب عقل، در زمین+۶ آیه
  • پدیده های زمینی، نیازمند به خدا
  • فرشتگان، از موجودات اسمانی+۶ آیه
  • توبیخ کافران و تکذیبگران جنّ و انس، به خاطر نادیده گرفتن قدرت و لطف خدا در تامین نیازهای خلق+۱ آیه
  • توجّه به نیاز و فقر ذاتی ممکنات، زمینه خداشناسی و پرهیز از تکذیب نعمتهای الهی+۱ آیه
  • اجازه یافتن انسان برای دعا و درخواست از خداوند، از نعمتهای غیر قابل تکذیب الهی+۱ آیه
واژه‌ها