تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) يُرْسَلُ عَلَيْکُما شُواظٌ مِنْ نارٍ وَ نُحاسٌ فَلا تَنْتَصِرانِ (35) يُرْسَلُ عَلَيْکُما: فرستاده شود بر شما که عاصى و مشرک باشند، شُواظٌ مِنْ نارٍ وَ نُحاسٌ‌: زبانه سبز خالص که جدا شود از آتش جهنم و دودى سياه. مراد نحاس روى گداخته است که بر سرهاى ايشان فرو ريزند. حاصل آنکه شما را نوبتى بر زبانه آتش عذاب کنند و نوبتى ديگر به دود سياه روى يازيت معذب سازند. بنا بقولى در حينى که نافرمانان اوامر حضرت سبحان، مبعوث شوند، زبانه آتش جهنم کشيده شود و آنها را به جهنم کشد. و چون عذاب جهنم مشاهده شود، فَلا تَنْتَصِرانِ‌: پس نصرت نتوانيد کرد يکديگر را در منع عقاب و دفع عذاب از هم.