برگزیده تفسیر نمونه
(آیه 41)- آری در آن روز سؤال نمیشود، بلکه «مجرمان از چهرههایشان شناخته میشوند» (یُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِیماهُمْ).
گروهی دارای چهرههای بشاش نورانی و درخشانند که بیانگر ایمان و عمل صالح آنهاست، و گروهی دیگر صورتهائی سیاه و تاریک و زشت و عبوس دارند که نشانه کفر و گناه آنهاست، چنانکه در آیات 39 تا 41 سوره عبس میخوانیم: «در آن روز چهرههائی درخشان و نورانیند، و چهرههائی تاریک، که سیاهی مخصوصی آن را پوشانیده».
سپس میافزاید: «و آنگاه آنها را از موهای پیش سر، و پاهایشان میگیرند» و به دوزخ میافکنند! (فَیُؤْخَذُ بِالنَّواصِی وَ الْأَقْدامِ).
گرفتن مجرمان با موی پیش سر، و پاها، ممکن است به معنی حقیقی آن باشد که مأموران عذاب این دو را میگیرند و آنها را از زمین برداشته، با نهایت ذلت به دوزخ میافکنند، و یا کنایه از نهایت ضعف و ناتوانی آنها در چنگال مأموران عذاب الهی است، که این گروه را با خواری تمام به دوزخ میبرند، و چه صحنه دردناک و وحشتناکی است آن صحنه!