پیام‌های تفسیر نور

1- در برابر احسان و نيکى ديگران، ما نيز نيکى کنيم. «هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ» (آيا در برابر اين همه احسان خداوند به انسان، جز نيکوکارى بنده سزاوار است؟) 2- فقط به ارزشها بيانديشيم نه افراد، جنسيّت، نژاد، سنّ، منطقه و قبيله. «هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ» 3- پاداش احسان به هر نوع، به هر مقدار، در هر زمان و مکان و نسبت به هر شخصى بايد احسان باشد. «هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ» 4- يکى از فلسفه‌هاى قيامت، اجراى عدل و جزاى احسان‌هاست. «هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ» 5- پاداش نيک خداوند به نيکى‌هاى ما، نعمت است. «فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ»