تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فِيهِما عَيْنانِ نَضَّاخَتانِ (66) نعمت 26- فِيهِما عَيْنانِ‌: در اين دو بهشت براى تشريفات دو چشمه‌ «1» تفسير برهان ج 4 ص 269. روايت 2. جلد 12 - صفحه 436 باشد، نَضَّاخَتانِ‌: جوشنده بر وجهى که در وقت جوشيدن سنگ ريزه‌ها و ريگها که در اطراف آن بوده باشد بر هوا اندازد به جهت فوران، و اين اشاره است بر تفاوت مراتب ميان دو بهشت، و دلالت مى‌کند بر قلت مرتبه اين دو چشمه نسبت به دو چشمه که قبل از اين گذشت، و بر اين قياس است آنچه بعد از اين است. از ابن عباس نقل است که اين دو چشمه از اصل بهشت بجوشند از مشک و عنبر و کافور براى اولياى خدا و اين چهار بهشت براى خائفان است.