تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ (65)
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّکُما: پس به کدام از نعمتهاى پروردگار خود که چنين بوستانهاى سبز و خرم که موجب روشنى چشم است به اهل ايمان عطا فرمايد، تُکَذِّبانِ: تکذيب مىکنيد اى جن و انس و انکار مىنمائيد.