تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فِيهِنَّ خَيْراتٌ حِسانٌ (70) فِيهِنَّ خَيْراتٌ‌: در اين چهار بهشت زنانى باشند صاحب اخلاق فاضله و صفات حميده، حِسانٌ‌: نيکو صورت و حسن جمال، يعنى به حسن خلق پيراسته و به حسن خلق آراسته و از جميع اوصاف رذيله مبرا و معرا هستند. و اينکه بعضى مفسران چنين تفسير کرده‌اند که ايشان زنانى هستند که تيز زبان و هرزه‌گوى و سليطه و نابکار و بدبو و مؤذى شوهران، نباشند؛ تعريف بلازم است، زيرا زنانى که در خلق و خلق کامل باشند البته از صفات رذايل مهذب خواهند بود. نزد بعضى مراد زنان اهل دنيا که در بهشت نامزد ازواج خود باشند و ايشان در حسن خلق و خلق از حوريان [در پيش باشند]. عقبة بن عبد الغفار نقل نموده که حوريان بهشت دستهاى يکديگر گرفته و به آواز خوش و صورت دلکش بر وجهى که هيچکس مثل آن آواز نشنيده باشند گويند: نحن الرّاضيات فلا نسخط ابدا، نحن المقيمات فلا نظعن ابدا، نحن خيرات حسان خلقنا للأزواج الکرام: ما خشنوديم که هرگز خشم نگيريم، ما مقيمانيم که هرگز از اينجا بيرون نرويم، ما آراسته‌ايم به خصال جمال و خلق شده‌ايم براى‌ «1» کفاية الموحدين ج 4 ص 376 بنقل از مجمع. جلد 12 - صفحه 438 مردمان گرام‌ «1». و از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله منقول است چون حوريان اين ندا کنند زنان مؤمنه گويند: نحن المصلّيات و ما صلّيتنّ، نحن الصّائمات و ما صمتنّ، نحن المتصدّقات و ما تصدّقتنّ، نحن المتوضّيات و ما توضّيتنّ ما نمازگزاران بوديم و شما نبوديد، ما روزه دارانيم و شما نبوديد، ما صدقه دهندگانيم و شما نبوديد، ما وضو گيرندگانيم و شما نبوديد. بعد از آن فرمود: به خدا که ايشان بر حوريان غالب باشند «2».