تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ما لَهُ مِنْ دافِعٍ «8»
ما لَهُ مِنْ دافِعٍ: نيست براى آن عذاب هيچ دفع کنندهاى، يعنى البته واقع خواهد شد. وجه دلالت امورى که مورد قسم است بر وقوع عذاب، آنست که اين امور دالند بر کمال قدرت و حکمت و صدق اخبار او سبحانه و ضبط اعمال بندگان براى مجازات.
عبرت: جبير بن مطعم گويد: به مدينه رفتم تا سخنى در باب اسراى بدر خدمت حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله برسانم. پس به مسجد رفتم، حضرت در نماز صبح ايستاده بود، سوره و الطور قرائت نمود، چون به آيه رسيد: (إِنَّ عَذابَ رَبِّکَ لَواقِعٌ) نزديک بود که از غايت خوف دلم شکافته شود، پس فورا اسلام اختيار کردم از ترس آنکه مبادا عذاب بر من نازل شود و بر صفت کفر بميرم «1».