تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يَوْمَ تَمُورُ السَّماءُ مَوْراً «9»
بعد از آن زمان ورود عذاب را فرمايد:
يَوْمَ تَمُورُ السَّماءُ مَوْراً: واقع شود عذاب روزى که مضطرب شود آسمان
«1» تفسير ابو الفتوح رازى ج 10 ص 314.
جلد 12 - صفحه 296
مضطرب شدنى، يعنى متزلزل شود در آمدن و رفتن و آنگاه شکافته شود، يا آسمان به گرد خود موج زند و بگردد مانند کشتى بر روى آب که به گرد خود آيد.