اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يَتَنازَعُون‌َ فِيها کَأساً لا لَغوٌ فِيها وَ لا تَأثِيم‌ٌ «23»
بيک ديگر تعارف و تعاطي ميکنند کاس شراب را که هيچ لغوي در او نيست و هيچ اثمي.
يَتَنازَعُون‌َ نزاع در اينجا بمعني جذب است که ميگيرند مثل اينکه بخود جذب ميکنند.
فيها در آن جنات.
کاسا جام شراب که يکي از انهار جنة خَمرٍ لَذَّةٍ لِلشّارِبِين‌َ است.
لا لَغوٌ فِيها که مست شوند و عقل آنها زائل شود و کلمات لغو و ناشايسته بگويند.
وَ لا تَأثِيم‌ٌ که مرتکب اعمال قبيحه و معاصي الهيه بشوند، چنانچه خمر دنيوي اينکه آثار وخيمه را دارد هم مزيل عقل است و سکر مي‌آورد و هم کلمات زشت از آنها صادر مي‌شود. و هم اعمال قبيحه و هم معصيت بزرگي است. و لو يک قسمت لذت هم دارد، لذا ميفرمايد: يَسئَلُونَک‌َ عَن‌ِ الخَمرِ وَ المَيسِرِ قُل فِيهِما إِثم‌ٌ کَبِيرٌ وَ مَنافِع‌ُ لِلنّاس‌ِ وَ إِثمُهُما أَکبَرُ مِن نَفعِهِما بقره آيه 216- و ميفرمايد يا أَيُّهَا الَّذِين‌َ آمَنُوا إِنَّمَا الخَمرُ وَ المَيسِرُ وَ الأَنصاب‌ُ وَ الأَزلام‌ُ رِجس‌ٌ مِن عَمَل‌ِ الشَّيطان‌ِ فَاجتَنِبُوه‌ُ لَعَلَّکُم تُفلِحُون‌َ إِنَّما يُرِيدُ الشَّيطان‌ُ أَن يُوقِع‌َ بَينَکُم‌ُ العَداوَةَ وَ البَغضاءَ فِي الخَمرِ وَ المَيسِرِ وَ يَصُدَّکُم عَن ذِکرِ اللّه‌ِ وَ عَن‌ِ الصَّلاةِ فَهَل أَنتُم مُنتَهُون‌َ مائده آيه 92 و 93- لذا در شريعت مطهره از براي خمر و هر مسکري حد معين شده هشتاد تازيانه و از براي قمار که ميسر است دون الحد گفتند و در اخبار داريم کسي که مشروب که خمر باشد بياشامد از شراب طهور بهشت ممنوع است و لو تائب شود و بهشت رود.
302